uyku etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
uyku etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

25 Ekim 2013 Cuma


Koçu nasıl bilirdiniz ? Şu bayramda kesilen mübarek hayvan değil canım,  Diğeri

Hani şu kartel olan,  türkiyenin tek hakimi olmak istediğini düşündüğüm , her taşın altından çıkan . Yıllarca avrupanın tedavülden kalkmış  kalitesiz arabalarını millete kakalayan , yerli araba üretilecek diye ödü kopan.

Çalışanlarına bıyık bırakmayı el altından yasaklayan. Fabrikalarında maaşı artan işçisini işten çıkaran.

Adı anılmayan ortaklarının yahudi olduğu söylenen. Bazılarına göre ilk şirketleri osmanlı parasıyla kurulan.

Masonik oluşumlara katıldığı söylenen. Ceplerine iki kuruş az girince celallenen ve hükümeti en çok eleştiren ama ülkenin kaymağını en çok yiyen.

Yetkili servislerinde bile başörtülüye surat asılan yer gösterilmeyen.

Geziye marketiyle oteliyle sponsor olan .

Vergi ödememek için ingiliz bayrağı taşıyan yatıyla denizlerde arz- ı endam eden.

Bu milletin parasıyla zengin olup bu milletin bayrağına şunu reva gören ;


En sonunda bu haltı da işleyen ;


Siz şaşırdınız mı ? Hiç şaşırmadım. Yıllardır boykot ediyorum ki onları zaten. 

8 Nisan 2013 Pazartesi

Yorgun bugün



Böyle yolda geçen günleri sevmiyorum hiç. Hele yağmur yaşlık  ve trafik felç olursa oh ne ala hiç yüzüm gülmez. İşim rast gitmezse bir de oh la la ...

Bugün eşime check up yaptırmaya gittik bir saatlik iş sarktı da sarktı saat üçlere dek. Tabii suç yine teyyarede. İki işi sığdırmaya  çalışır bir güne.

Klinik leventte -biz beylikdüzünde!-  olunca günümüz yolda geçti bitti , sabah trafiği bizi mest etti. Böyle zamanlarda şehrin göbeğinde oturmayı nasıl da arzu ederim ; mümkünse tramway , metrobüs , otobüs ve hatta minibüsle ulaşabileyim her yere , hatta seçmece olsun ulaşım biçimim.

Ama yok biz benzin ne kadar zamlansa da özel arabamızla çıkarız trafiğe ; her arabada tek kişi olaraktan. Maksat trafiği zenginleştirmek demi?

Öğle tatilinde o taraflarda staj yapan kuru kızımla buluştuk  - evet şimdi daha da kuru oldu -  bişeyler yedik. Etli yaprak sarması yemek istedim yanında salatayla. Sarmaları dondurucudan çıkarıp pişirince iğrenç oluyorlar ; bir iki kere denemiş ve ürpererek vazgeçmiştim. Ziyafetten aldığım sarmalar da böyleydi maalesef. Nerde kırıktabağın sarmaları ah ! Salata aldığım mekanda karışık kızartma ve patates salatası ekşimişti. Patlıcan dolması fena değildi , en taze mercimekli köfteydi. Sonuç ; yine hüsran düştü eyvah !  Tabii kaşık-la nın sayfasına bildirdim memnuniyetsizliğimi




Eve geldiğimizde saat dörtbuçuktu ; yatsan yatılmayacak , yatılsa da sağlam kalkılmayacak saat . Zombi gibi ayaktayım hala yani. Yeni çıkan kitaplarımla haşır neşir oldum biraz. Okuyup yine çoğunu satışa koyacağım. Sevdim bu işi ; evde kalabalık etmiyorlar

                                             



13 Ağustos 2011 Cumartesi

ah ah...

nerde kaldı o canım uykular ?      akşamdan kafayı yastığa koyup,     sabaha uyanmalar ? arası kayıp..
rüyasız,    ama dinlendiren uykular..
13 yıllık okul hayatımın çoğunda ,   sabahçıydım .      yaz tatili olsa da ,    uyusam diye iple çekerdim. ama ne çare?       annem ,   saat on buçukta seslenirdi en geç.     nolur be anne ,     az daha uyuyayım desem de, hiç uyutmazdı.             oysa o yaşlarda,     şimdikilere nazaran,    ne kadar uzun ve amaçsızca geçerdi yaz tatillerimiz.       annem uyutmadı ya ,evlenince uyurum diye hayallenirdim,  koca kız.        evlendikten sonra,hıncını alırcasına uyudum   öğlene kadar,     ama sadece 1 yıl.     sonra bebekli kadınların hepsi gibi, başladı gene uyku hasreti.       ara ara buluşsak da ,   kavuşamadık öyle uzun uzun     ve hiç doyamadık birbirimize.




şimdi tatil;      lakin düşünceler    daha fazla     ve alışkanlık olduysa ,   sabah sekizde zınk diye, gözünü açmaya ,uyumaya çalışmak da,      bir nevi işkence.          bir de şimdiki içten geçmelere bakalım;       uykuyla uyanıklık arası     dalmalar .  bazen eşle konuşup,     hiç hatırlamamak.     en ufak bir   pürüz  takıldığında   zihne ,paramparça   olan zorunlu dinlenmeler.      zaten yakında işbaşı   ,sabah yedi buçukta ayaktasın,  işe gitmek üzere.

öyle ya da böyle,    yamalı olsa da,   uyku işte ;    kırık dökük de olsa yenilenme süreci bizim için.
makus talihinden kaçmaya çalışan zavallı vücudumuz.         düşüne düşüne ,insiyatifi ele alan   beyin, şalteri indirdiğinde bayılıp kalıveriyoruz,  tedirgin kaçamak uykunun kollarında .
ama merak etme,sorunlar,    bunalımlar     ve     panik ataklar ,  uyandığında  başucunda seni bekliyor olacak

görsel    işte buradan.

13 Temmuz 2011 Çarşamba

havuzdan da kovulduk,tamam

bir bu eksikti ..       akşam havuzda  yine     bayanlar matinesi hazırlığı varmış,     felanca gelicekmiş,    hazırlık yapılacakmış   ışıklar felan herhalde.       sırf ,orkestranın önüne çekilecek paravanı görmek için gitmeli...

zaten yüzme bilmediğimiz için,      kenarda acemi ördek misali çırpındığımız      havuzlarda ,  esamemiz okunmuyor.       tatilden önce aldığım iki ders,        buz gibi suya girerken attığım ikinci adımda,     uçtu gitti aklımdan     ve    eski korkularla yüzyüze kalıverdim .        gene aynı rutin başladı,     azıcık suda debelen sonra büzüle büzüle duşa koş,      iki saat yağlan sonra da,    beş saat güneşte yatıp kurumaya çalış,  aynı zamanda haşlanmadan
evet haşlanmadan çünkü;    burada sıcaklık 47 ile 52 arasında seyrediyor,      yağmur yüklü bulutları gözleriyle tarayıp,         bir nebze güneş ışığı görmeye çalışan sayın istanbul ahalisi.
( nasıl da eziyorum de mi ? )
zaman, aynı aktivitelerle geçmesine rağmen,   asla sıkıcı değil.      uyku saatleri daha da kısaldı,   fakat havanın nemi düşük olduğundan belki de ,   sabahları zinde kalkıyorsunuz     .ehh      bunun diğer sebebi de havuzda gölgede ,  şezlong kapma derdi.       yanık ten aşığı değilseniz ve kremsiz çıkmayanlardansanız ,burada hayati bir önemi var gölgenin.           güneşte kaldığınız an, 50 faktörlü    krem de sürseniz, yanıyorsunuz o biçim.    

işte burası,    bizim hoplayıp zıpladığımız ,    derdimizi döküp,dünyayı kurtardığımız,    en az sekiz saat geçirip asla bıkmadığımız,  özgürlük bölgemiz ,  saçlarımızın yılda bir sefer,     güneşle buluştuğu yer;





şezlonglarda ilginç insanlarla karşılaşıyorsunuz;       kimisi yardımsever ve arkadaş canlısıyken,   kimisi de kendi rahatını sağlarken ,   başkasının özgürlüğünü kısıtlayabiliyor;      tıpkı dün güneşte yanıp,    kendini pat diye havlumun üzerine atan,  bayan gibi.       sinirlerimi zıplattığımın,   farkına vardığından mıdır? bakışlarım bir yerlerine battığından mıdır kalkıverdiyse de ,      yakınımda olması huzursuzluk sebebiydi,     tutunamayıp gidene kadar.      nasıl kinlendiysem,         en son gördüğümde çocuk havuzunda debeleniyordu,layığını bulmuştu açıkçası.
işte şezlong arkadaşlıklarım sayesinde,      bir sürü insanın tarihi aşk romanı okumaktan,  hoşlandığını öğrendim ve onları bu konudaki engin bilgimle,   aydınlattım hemen.         değişik tarifler denemek isteyenleri ,   uygun bloglara yönlendirdim.       hoş bir bayan doktorla tanıştım;    onun bilinçli seçimle okuduğu kitabının yanında biraz da çekinerek açtım kitabımı.       çevremde ünlü oldum;     her gün bir kitap okuyan kadın diye.

aerobik yaptım    ,acı çektim,   yılmadım; devam ettim yapmaya ve yemeye.      korkarım tatilden önce verdiğim kiloları geri aldım,        çünkü bu kadar çeşit olan yerde,    diet imkansız.       zaten  tek talan edilmeyen yer de,   diet büfesi.     burası sadece tatlı büfesi.       çektiğim eziyeti tahmin edersiniz;





bugün kızımın tatili bitti ve ankaraya gönderdim,       yine başladı    içimin sızıltıları.        havuzdaki curcuna sayesinde atlattım biraz .    burası güzel,    tatil güzel ,  sorumluluk sıfır.       hele çocuklarınız kendi başlarının çaresine bakıyorlarsa.      sabah yataktan kalkıp,       gözlerinizi ovuşturarak mutfağa değil,    havuza gidiyorsunuz,        birileri gelip sizin adınıza odanızı topluyor,       acıktığınızda istemediğiniz kadar çeşit önünüzde,     tek derdiniz;     ne yesem ya da havuza mı,    denize mi gitsem ?      bir şey bozuldu ,  tamirci hazır vs vs.acaba ne yapmalı etmeli,     evi kiraya verip otelde   mi yaşamalı?

işin güzeli de ne biliyormusunuz?  tatil daha bitmedi :)

oteldeki miraç kandili programından;

27 Mayıs 2011 Cuma

sersem sepelek rüyalar

zaten ciddi görüntüler olsa    adı rüya olmazdı değilmi ?       naklen yayın gibi rüyalar düşünsenize.    bırr tüylerim ürperdi.
benimkilerse;   geniş hayalgücümle beslenerek,     ütopikle gerçeklik arasında bir yelpazede seyrediyor doğrusu.         az önce gördüğüm rüya mesela  (hayrolsun) ;    erkekimle eski okulumuza gitmişiz,  geziyoruz , önceden hiç bilmediğimiz odalarını .        zaten tarihi bina ,      nerden ne çıkacağı belli olmayan bir yapıydı,    ama yine de taş gibi sağlam,    toplasan üç katlı bir bina altı üstü.      ama rüyamda ne gizli odalar buluyoruz,    insanların gizli yaşadığı çatı katları,     öyleki çıkılacak merdiven bile olmayan.





sonra okul tren misali,    harekete geçiveriyor ;    bir yolda duraklara uğramaya başlıyor .         mezunlar duraklarda ,    her durakta mikrofonla mezunlara sorular soruluyor.      bizim sorumuz ;  anafikir kaça ayrılır ?   kim bilmiyorum, birisi tüyo verdi iki diye .     ben de deli gibi düşünüyorum;     hımmm.... ikiyse o zaman,    özel ve cins diye saçmalık bu kadarla da kalmıyor . (  hayal meyal ali abinin servise gelip,    zile bastığını duyuyorum ,bunun rüya olduğunun ayrımsamasındayım da yani)  . cevap vericem , birden çantamı göremiyorum bir panikliyorum  , derken  yeter bu kadar saçmalık deyip,    uyandım ( yersen ?)

z. teyze nin rüyaları nerde,  benimkiler nerde ?      görüşemediğimiz günlerde ahvalimi rüyalarında görüp  söylerken benimkiler niye bu kadar saçmalık ?
tamam,    biliyorum aslında sebebi de,    anlamazdan geliyorum    a dostlar belkim değişir diye.

20 Ocak 2011 Perşembe

yaramazlık yapasım var bu gece

acaba ne yapsam ?     seçenekler belli ;

1- çılgın kız kıyafetimi giyerek bulabildiğim her yere piercinglerimi takıp  alnımda bandanamla koop koop naralarıyla  en yakın sosyal mekana akmak





2-bloglara adsız adsız  abuk subuk yorumlar yazıp milleti sinir etmek (  herkes yapıyor )





3-kendimi odaya kilitleyip anahtarı camdan atmak ( nolur nolmaz diye)





4-pastaneye ekler söyleyip  uslu uslu yemek





5-tövbe istiğfar çekip      tatti uyumak



       ah       iflah olmaz yaramaz teyyare ah

5 Ocak 2011 Çarşamba

yılın başı günümüz

vasat bir günün ardından,     buz gibi soğuk havada gezmek istedi canımız       şehir dışı seçenekleri yakın   ve toprağımdayım zaten       ohh        ondan mı kırların kokusu      bu kadar sarmalıyor  soğuğa inat ?
kışın bile güzel ;






hem de,    ailecek yemek yiyecek      bir yer bakalım dedik ; ne çare           ya   köşebaşındaki iskenderci  , ya da        buz gibi antikköyde         ayağımın altında gezen kedilerden        kaçakaça      bir salona tıkılıp    manzarayı görmeye çalışarak     kendin pişir kendin ye .       boşver,   vazgeç   ;    pizza huttan pizza söyle      hatta kapıda öde ;




dün  yine;    kontrol günümdü           tahlilleri yenilemek için,         hastane yollarına düştüm  inatçı kızımla tahminimizin aksine,    çabuk bitti işimiz        madoda yaptık kahvaltımızı ;






pazarı da turladık             gavur ölüsü gibi ağır botlarla gene iyi gezdi boncuğum       ikişer tişört aldık tanesi 5 liradan,  çocuklara iki eşofman altı 10 tl den.
bordo şal entel kızıma 10 tl  ;




kokoş çanta süsleri kimin acaba ?






oradan mahmutpaşaya indik,      askorbik asit almaya ; ( resimdekiler tabiiki biz değiliz )





doktorun tavsiyesi             kışın c vitamini desteği olarak direnç veriyor vücuda             hergün bir çay kaşığı kadarını  suda eritip  içtiğinizde.
armineye uğramak zaten vardı hesabımda ;






bu da yeni alışkanlığım aynı desenin ya da modelin iki  farklı rengini almak
bunlar yoktu ama hesapta ;






belki bilenler vardır;        karalı diye bir mağaza var,   tahtakalede      pardesülerini beğeniyorum    nakit   aldığınızda ,     70 ila 100 tl arasında alabiliyorsunuz            pazarlık gücünüze bağlı

kuru kızım,      arminede eşarp seçerken annesi ,     uyuyakalmış          millet de bayıldı sanıp, başına toplanmış utanmış cücüğüm           dönüşte,     lokumsuz dönmeyiz abi    dedik           ve hacıbekire de uğradıktan sonra  ver elini tren  ,     taa küçükçekmeceye kadar              babamız alsın diye          çok alıştık biz buna .

akşam; erkekim      okulunda alternatif yılbaşı yaparken             bizde sukunetle dürümlerimizi yeyiverdik  sonra da devriliverdik

4 Ocak 2011 Salı

bu sabah yağmurlu güne uyandım      ve gariban kahvaltısı yaptım yine ; tost ve kola      sağlıksız  vs vs   vaveylaları duyar gibiyim      ama bu da  , naçizane kötü alışkanlığım       herkesin biraz yaramazlığa     hakkı vardır değilmi ?



sonra pc nin başına geçtim  ;   ver elini surf           yeni bloglar keşfettim            farklı kişiliklerle buluşma noktalarını görmek     umutlandırdı             ortak nokta ;    insanlık ve insanca yaşamak oldukça    ,yanına anlayış da katılınca        karınca kararınca         farklılıklar göze çarpmıyor artık


yine vardı yoluma çıkan küfürbazlar;      iki lafın biri sövmeden konuşamayanlar            böylelerinin çamurlu gözlükler taktığını düşünüyorum       ve kaçıyorum dünyalarından      ne kadar kaçmaya çalışsam da ,küfür eden kadınlardan  ,   geçen resmi bir yerde oturmuş        sıramın gelmesini beklerken yakalandım birine





normal bir olay anlatırken bile,     kulaklarımı kızartacak kadarını işittim            az kaldıki ;      bir yerlerden bir sabun bulayımda      ağzına tıkayım           hayatı hep kızgınlık mı bunların, söyleyecek başka lafları yok acaba? sevinseler de,   üzülseler de  dışavurum şekilleri bu mu ?        

ya onları takip edenler ?  küfür etmeyi kendini ifade etmek olarak,    görebilen liberaller ya da      cesaret gerektirdiği için hayran olanlar ?     dinleyenler ses çıkarmadan ?         gizli sövücü     ya da     mazoşist mi desek ?




 yok     yok   galiba kendimizi çözebilmek için,    psikolog yardımı alacağımız günler geldi artık

24 Aralık 2010 Cuma

bir rüyayla uyandım bu sabah ;

bir dinle hele          sonra da hayra yor lütfen  ;





lise kankalarım      hani şu durup durup 16 yıl sonra birbirimizi bulduğumuz         onlarla  yine  gençlik çağına dönmüşüz         herkeste aynı saçlar,  aynı imaj     fakat farklı bilinç        yani  , biliyoruz  tekrar genç olduğumuzu     işte bu da ayrı mutlu ediyor bizi
bir rüyaya böyle sevinen teyyare,  aslı olsa neler yapar  düşünün artık





bazen hayat öyle acıtıyorki canımızı ,    olumsuzluklar birbiri ardına bombalarken sinemizi     namertler kaldırırken hırsımızı hafakanımızı  ,     bir tatlı gülüş,    bir can veren söz     ya da güzel bir hadiseye,  bir muştuya hasretiz   bunları bulamayınca ;   teselliyi rüyalarda arayacağız       lakin onlar da bulanmış         galiba  mutluluk başka baharlara kalmış

12 Aralık 2010 Pazar

karlar düşer düşer

nihayet beklenen kar yağdı  derken yağamadı  rüzgardan       sabah zilin sesiyle değil de , canımın istediğince uyandığımda azıcık tutmuştu bile, bizim ellerde             sıcacık evden burnumu çıkarmayıp,     seyhancığımın hasretle beklediği  fincandan        sıcak çikolatamı içerken,       serpiştiren tanecikleri seyretmek ne kadar  zevkli        free takılmak, zamanla yarışmadan     kahvaltımı etmek ,   camdan bakarak




özgürce,    rabbimin inayetiyle    birbirine değmeden inen zerrelere bakıp  bakıp diledim     muştulu haberleri bir zamanlar ihtiyacım olduğunda geliveren,   sürprizlerden diledim          birbiri   ardına gelip,       kapımı tıklatmasını  istedim       öyle işte...       bir sürü sevinç diledim rabbimden  ,    ama  şaşkınlar  gibi göğe bakarak değil,     her yerde olduğunu hissederek  diledim

25 Ekim 2010 Pazartesi

hamile olduğunuzu nasıl anlarsınız ?

gökteki kuşa bakarken bile   ağlayasınız gelirse






kocanız     gözünüze     alain delon gibi     görünüyorsa    ( ahh    hormonlar  )





pusetteki bebelere      mikroskopla bakmaya     başladığınızda





yemediğiniz halde,       göbeğinizde      minik bir ur hissediyorsanız





günde 7  kere yediğiniz halde,    hala açlıktan       mideniz kazınıyorsa





tuvaletinizin gelmesiyle tuvalete koşturmanız arasındaki süre on saniye oluyorsa

bu rutin koşturma iki saatte felan bir oluyorsa

ayakta uyumaya başladıysanız



ve     en önemlisi      içinizden bir his     anne olucaksın diyorsa





                       
                                          işlem     tamam







                                                                                                                              resimler netten

11 Ekim 2010 Pazartesi

şurdan, burdan, hayattan tam bir geyik işte

hiç tuzlu diş macunu denedinizmi ?



çok şey kaybetmiş sayılmazsınız      hatta şanslı bile diyebilirim size.   dişeti problemi olana veriyorlar         sırf rengine vurulduğum için,     adetim olmamasına rağmen geniş bir porsiyonu sıkıverdim fırçaya        sonrasıysa aksırtı    ,   tıksırtı     rezillik ve gelsin    çemkirmeler;     pöhh bu da neymiş ?    tövbeler ;   amanin     bir daha ağzıma koyarsam    ne olayım ?          sahi ne olayım ?      yalancı,  aptal,  salak olayım



çocukken en büyük küfürümüzdü bunlar   ;   öyle korkutmuştu ki annem bizi        çok çok kızsak bile söylemeden önce,    bir kaç kere daha düşünmemiz gerekiyordu.    sıkıysa düşünme  ;    o kadar karabiber dolmuştu ki ağızlarımıza
şimdi bakıyorum da  ;   uf uf bakmıyım daha iyi          tvsinden tut ,   sokaktaki bacaksıza kadar her yer kaynıyor renkli cümlelerle                hatta bir iki   komedi var  ;     biplerden   monologları anlamıyoruz



bugün nestle temsilcisi,   anlaşmayı yenilemek için geldi      sene başında gelirler zaten        sonra meydanı yalan sihirbazı plasiyerlerine bırakırlar   ;   uğraş dur      geçen sene verdiği sözlerin hiçbirinde durmadılar     o yüzden adam ; nasılsınız neval hanım  ?   der demez  ağzımdan dökülmeye başladı   birikmiş kızgınlıklar      ne ara hazırladım onları bilmiyorum          söylendikçe adam küçüldü      elemanına ters ters baktı,   özür felan    karşımdaki özür dileyince, kendimi hiç iyi hissetmem         zordur çünkü ezilip büzülmek        teselli edesim gelir hemen           ama iş hayatında bir şeylerin düzelmesini istiyorsan,    bazen kalayı basmak zorunda kalıyorsun



ramazanda kötü bir huy edindik   goncamla  ,   işten erken gelip şekerleme yapmak      iyiydi     dinlendiriciydi ama bu akşamki gibi 6 da yatıp       sekiz buçuğa kadar uyuyup kalırsak,      hele de yemeğim yoksa sonrası tam bir kaos.    neyse balık akşamıydı   da hallettik çabucak    palamutlar da   alırken kazık   ama yerken lokum gibiydi

yahu şaşarım da şaşarım 3 saat  uyuyup da yine koltukta  dalıp giden erkekime .hem de klavye tıkırtılarıma rağmen         hıh       erkek değil mi ?         ver   yesin    ört   uyusun



                                                                                                            fotolar ilki hariç netten alıntıdır

7 Ekim 2010 Perşembe

varmısın ?

bugünlerde  bloglarda da yaprak dökümü yaşanıyor maalesef     acaba bir müddet sonra bıkkınlık mı geliyor ?
ya da yazılacak kelime mi bulunamıyor ?    ya da    hep aynı kişilerle yapılan diyaloglar   sıkıyor mu?    bazen de mutluluğa aç    blog sapıkları bezdiriyor    zannedersem




bloguma önem veriyorum     ehh     bu çenesi düşüklükle yazacak    konu sıkıntısı çekmiyorum      daima yeni blogları takip etmeye çalışırım      girdiğim bloglardaki takip listesi de ilgimi çeker        tıkladığım zamanda okuduğum postlara   çoğunlukla yorum bırakırım           her insanın farklı düşünce tarzı var tabii    onlara da ılımla yorum yapmaya çalışırım       buna rağmen ısrarla kavga zeminine çekmeye çalışanlar olabiliyor      bazen kafam öyle kızıyor ki sıkı bir kavga edesim  geliyor ;     dünyayla             işte o zaman varya ;   ilk arıza çıkaran yiyor paparayı




hafta sonu     pazar sabahı     kendime izin verdim        yine uyku böcüğü oldum        öğlene doğru işe gittim  akşam  üzeri iş çıkışı,   meşhur beylik pazarına uğramasam olmazdı      uğradım bu yüzden
bazıları pek övse de,  pek bir şey bulamıyorum orada nedense.     koskoca iki saat     ağır ağır dolanmama rağmen aldıklarım ;   böceğime  iki tişört , bir kilo kestane ( mevsimi açtık artık )    bir çift terlik ;


 

 gördüğüm kadarıyla      insanlar artık ihtiyaç fazlası alıyorlar      herkesin herşeyi var     bu yüzden moda her zaman değişiyor        yeni bir şeyler satmak için           diğer farkettiğim şeyse ;    hiçbir şeye ihtiyacım olmadığıydı .           masa örtüm varken    ne diye sırf hoşıma gitti diye simlisini alayım ki ?  
   

hem de değerinin   iki katına         seneye  asıl fiyatına düşeceğini bile bile       tamam ;    belki modayı zamanında takip edemiyorum     ama     beğendiğimi alırken    ödediğim miktar içime oturmuyor        kürdanlarım da    nazar boncuklu olmayıversin       nolmuş ?     çalışan kadınların bir özelliği de bu       çok gerekli olmayanı almıyorlar,       kazanmanın zorluğunu yaşadıklarından belki de.          yıllarca goncamın  kazandığını harcarken de    böyle seçici olabilseydim        doymak gerekiyor belki de        o zaman içimizdeki alışveriş canavarını durdurabiliyoruz 



herşeye ulaşmanın      bu kadar kolay olduğu çağımızda    asıl zor olan karşılıksız paylaşımlar          o da bana yazsın diye beklemeden   yazılan yorumlar,     incelikle hazırlanmış izleme listesi ,      zevkle takip ettiğiniz    uzun zaman yazmayınca      aileden biri gibi merak ettiğiniz bloglar        bunlar bloggerların  vazgeçilmezleri  burada ;   zengin,   fakir,   genç,    yaşlı  her çizgideki insan buluşup     hani şu meşhur ortak paydada    birleşip bir şeyler paylaşıyor            mesela    ;  kızım gittiğinde     çevremden bir sürü kişi lütfedip,    iki çift lafla teselli etmedi          blog arkadaşlarımsa     anında yetiştiler,     o acının içimde düğümlenip çıkamadığı anlarda.  tanımadığım kişiler bile      dua ettiler  kızım için          aynı kanı taşıdıklarım      ölü toprağı atılmış gibi sesssiz kalırken 

bunları     terazinin bir kefesine koyup,     diğerine     bilumum fesatları , yanlış anlaşılmaları,    görmezden gelinmeleri , apır sapır yazanları koyduğumda       hangi kefenin ağır bastığı malum  ya sizde ?
ya da şöyle sorayım   blogdaş ; 

               varmısın ?





                                                                                                    fotolar netten alıntıdır



                                                                     

3 Eylül 2010 Cuma

keyfü halüke ? ( nasılsın ?)

mübarek ramazan çabucak geçiyor     özellikle işteyken       ahh      bir de sabahları  kendimi kazıyabilsem  yattığım yerden      

işte   bizim evden ramazan manzaraları ;



1.65     1.65    yatan teyyare          sırf vakit geçsin diye,    aç bilaç  uyumaya  çalışan  teyyare         yattığı yerden  yemek hayalleriyle   blogları gezen kişilik,          kendisinden su isteyen oğluna  pis pis bakan anne          iftara  2 saat kala,     ev ahalisinin ümitli bakışlarıyla     sürüne sürüne  kalkıp    mutfağa yollanan zavallım

nolur   nolur   ramazanda aşçı tutalım     ya da    her akşam dışarda yiyelim,     mızıklanmalarına  kulak tıkayan


baba           arada mutfağa girip,   müdahalede bulunan yardımsever gonca


sabah kalkıp,    evi toplayan ,   kardeşine annelik yapan ,     arada evi dağıtmaaa ! diye çemkiren sincap     iftar saatine doğru,    beti benzi solan kuru kızım

karşımızda lök lök su içen hain tırtıl
iftardan sonra  sinirler ve gövdeler  alabildiğine mayışmışken    manzara  bambaşka ;

duracell pil takmış gibi ,   odadan odaya koşturan   , çamaşır ve bulaşık makinelerini habire programlayan  anne           arada buzdolabına    tatlı turları düzenleyen mutlu insan



her akşam,   çay  ve maden suyuyla iftarı kutlayan ,   elinde kumanda o kanal benim  bu kanal da benim diyen baba

laptopunu alıp,    odasında angel seyreden  minik kedi



pc de oyun oynamak için yalvaran,    arada babasıyla    kanal kavgası yapan mutsuz ergen.



ehh...      bunlar da bayram dualarımız ;

baba:      hep böyle birarada olsak ,    midemi delmeden 24 saat çay içebilsem



ergen:    bilgisayara yapışık yaşayabilsem      hiç uyumadan hep oynasam

sincap:     ankaraya bir an önce gidip,    üniversiteli olsam  artık hakettim



            
                                                anne ( hala ) :     aşçı     nooolur     aşçı