30 Kasım 2011 Çarşamba

evlatlarıma her şefkatli bakışımda,    aklıma O'nun bize olan şefkati gelir.      öyle bir şefkat ve tolerans ki;  bizim için iyiyi şüphesiz bilen    ve yönelten ,   zor yollardan geçerek de olsa.




öyle zorluklar ki,   O'nun yardımıyla aşarken ,  ufak tefek günahlarımızdan kurtulduğumuzu umduğumuz.   çoktan haketmemize rağmen ,    zorlanırken bile nasıl da rahmetle muamele ediyor Mevlamız.
bu da O'nun şefkatine ayrı delil değil mi ?

bizi nefretten soluksuz bırakan,  insanların da yaratıcısı O.    ve bütün insanlık için,   son ana dek tövbe kapılarını açık tutan yine O.       bizlerse,sıkıştığımız anda bunu hakedecek ne yaptım  ?  diyecek kadar şuursuz ve  bardağın boş tarafını görecek kadar kör.

8 yorum:

Dürr-i Yekta dedi ki...

bende hep bunu düşünüyorum, annemin bana olan iyiliğini ve sonra rabbimizin bize olan merhametini ve bu kadar nimetin şükrünü nasıl verceğimi,:(

kpsszede dedi ki...

evet malesef sadece o bunaldığımız zamanlarda O nu hatırlayan,Ona yalvaran,felaha çıkınnca da burnu yeniden havalanan yine biz...

neval dedi ki...

DÜRR-İ YEKTA;akıl havsala almıyor,çözüm yine O'nun rahmetinde:)

KPSSZEDE;yatacak yerimiz yok aslında demi?

Şehirler Arası Aşk dedi ki...

Bazen dua ederken yüzsüzlüğümü hissediyorum. Bütün şikayetlerim, tahammülsüzlüğüm, şükürsüzlüğüm geliyor aklıma utanıyorum :(

neval dedi ki...

ŞEHİRLERARASI AŞK; öyle anlarda dua edebilmenin de bir nimet olduğunu aklına getirirsen,kendini şüphesiz daha iyi hissedeceksin

Limon çiçekleri dedi ki...

Nankörüz biz...sadece bunu söyleyebiliyorum şu an.ama umutsuz değilim asla..

İkiz Annesi dedi ki...

Binlerce kere şükürler olsun dünümüze , bugünümüze.
Bazen maalesef utanarak söylüyorum ki unutabiliyorum şükür etmeyi:(

neval dedi ki...

LİMON ÇİÇEKLERİ; Korkuyla ümit arasında olmalı değil mi arkadaşım ?

İKİZ ANNESİ;Amin,ne kadar güzel dua:)

ah,kör şeytanın işleri bunlar hep