10 Mart 2011 Perşembe

bitmeyen bitmeyen işler ,uzun uzun emeller

 mevlam bu havalarda kimseyi dışarlarda garip bırakmasın.        yağsammı- yağmasammı kar'ını   seyrederken sıcak evimin penceresinden ,      yarınki iş takvimimi düşünüyordum.       iş derken ev işi tabii, öbürü nispeten kolay inanın.

hele ne yemek yapacağına karar verince,       amiyane tabiriyle adını koyunca  insan,      kendini kaf dağının ardına ulaşmışcasına mutlu sanıyor.

neymiş programım ;        öğleden sonra işten gelirken,     hava muhalefetine takılmazsam ,   pazara uğranacak,  çingene -dilenci çetesine bulaşmadan,   pazar turlanacak ( balık alsammı ? özledimmi ? ıhh pas )     haftasonu kestane püreli pasta niyetim var;   kestaneci ziyaret edilecek.      yeşillik,   belki biraz mantar ,ıspanak çiftlikten geldi ,      biraz da kuruyla felan bu haftayı çıkarırım aradan.      tabiiki  sera yasak.





z. teyzeye uğrarım belki.         şansım varsa,     malatyanın tadına doyulmaz lezzetlerinden birine rastlarım.
eve gelince,  emektar eşofmanlara dönüş ritüelinin ardından,    geri giden ayaklarla mutfağa giriş.    ve günün menüsünü uygulama;       büyük ihtimalle mantı,    o da çiflikten .

ergenimin odasına giriş ve yarım saatte çıkış,   o da söylene söylene.       yarım saatte topladığım odayı on dakikada dağıtma kapasitesi olan başka çocuk var mı acaba ?       vardır büyük ihtimalle.     genlerinde var çünkü erkeklerin.

nihayet bloguma dönüş     ve kumanda panelini turlayış.       ahh bir de w.press çıktı başımıza,    iki katı zaman demek bu.        orada da blog listem var ,bir de orayı gez bakalım,        kimisi oraya kimisi buraya yazıyor kitapyurdunda , yeni çıkan kitapları incelemesem olmaz tabii,    zavallı gözlerim ve derecesi artmış gözlüklerim.





akşam saati = yemek saati,      nasıl arıyorum böceğimin    yemek     seremonisindeki kıpırdanmalarını.
annem haklıymış;     şimdiki kızların rahatını etmek,    kelebeğin ömrü kadar ancak.    evlenene dek okuyorlar garipler çünkü.
nihayet nihayet sevgili koltuğuma dönüş (yoksa çöküş mü demeliyim ?)     bir günü daha bitirdim derken, sakın sevinme neval,     yarın işgünü.        hani sürüne sürüne kalkıp başladıklarından .

perşembeyi düşünmek bile istemiyorum ;  cuma sohbetine,     alengirli bişeyler     yapma sevdasından vazgeçmediğim sürece

neyse bırak şımarıklığı     (söylemiştim,şımarığım zaten )     hasta olup yapamamak da var işin ucunda,   kıpırdan biraz,     tembellik başka bahara kalsın.

12 yorum:

Küçük Mucizem dedi ki...

bütün bunlara rağmen ev hanımı olmayı yeğlerdim ben neval

amak-ı hayal dedi ki...

Ne güzel anlatmışsın ya:)
İYi bir program yapmışsın insan kendini görebiliyor:) Bende adını koysam şu yemeğinde kalksam artık şu blogun başından yoksa evdekiler aç kalacak.Puff ne pişirsem yaaa yemekler evde olunca hepten bana kaldı:P

edibe @ edbdesigns dedi ki...

kadin olmak ne kadar zor ya!!! hergun hemen hemen aynisini yasamama ragmen okurken yoruldum :))) bu arada, kestane pureli pasta mi dedin? Aman Allahim, o da ne? Tarifini ve resmini bloglasan super olur diye dusunuyorum bencileyin. :)

neval dedi ki...

KÜÇÜK MUCİZEM; sıkılırsınki bir sene sonra,demedi deme.

AMAK-I HAYAL; merak ettim ne pişirdin ?
pişirmişsindir artık herhalde.

EDİBE; evvet zor ,bir de demezmi erkekler bütün gün ne işin var diye ?
hiç boş durmayız da anlatırken bir cümleyte sığmazmı,ordan kaybediyoruz biz işte.
pasta başka bahara kaldı ama tarif pelinchef blogunda bak istersen.

İkiz Annesi dedi ki...

Zor bizim işimiz zor.Her gün aynı şeyleri dön baştan yap bir günde şu ev derli toplu dursa ne olur acaba:)

our twins of N.Y. dedi ki...

aynen oyle yapilacak yemegin adi konduysa ne ala?:)
bu arada sevgili Neval konuyla ilgili her yazinda cok guzel resimler kullaniyorsun. renk katiyor:) hangi siteden bunlar? cok tuttum:))
sevgiyle kal...

neval dedi ki...

İKİZ ANNESİ, zor ama ne yapalım yapacağız el mahkum. Allah sıhhat versin inş. yapalım.

OUR TWİNS OF N.Y.;birileri liste yapsın ayol ,mevsime göre günlük yemek listesi.
resimleri ya google görsellerden seçiyorum,ya da vintage sitelerden. vintage diye aratabilirsin.

papatya68 dedi ki...

Nevalim aynen 10 dakikada odayı çorbaya çeviren bir ergen de bizim evde var kızım ve ben toplamaktan yoruluyoruz evlendirip kurtulsammı ne yapsam:))))))
Kestaneli pasta tarifini merakla bekliyorum canım eminim çok lezzetli olacaktır
ev hanımı olunca plan yapmak zorunda kalıyor insan iş asla bitmez evde
annemin dediği gibi "kadının işi nereye giderse yanında gider" miş:D
sevgiler hayırlı cumalar canım

Taze kahve dedi ki...

Koltuğa çöküş kısmında ben de şöööle bi derin nefes aldım Nevalim be :D Ağır işçiyiz aslında kızım biz kırılıp dökülmelerimiz boşa.Bu tempoya hangi erkek dayanır.Bıcırığın ilk odayı dağıtışında isyan bayrağını çekerler valla :D Öpüldün sevgiler canım :))

amak-ı hayal dedi ki...

yok çok sonra pişirdim karışık bir menü oldu şimdi söylemiyim:):)

neval dedi ki...

TAZE KAHVE;ne yorucu anlattım dimi?
he ,ağır işçiyiz sigortasız,beleş tatil yok bişey yok bir de küçük görmeler kadın işi diye.

PAPATYA68; ahh evlenince akıllanıyor onlar,mesela eşim nekka dağınıktı biraz biraz toparlamaya başladı.anneden değil hanımdan tırsıyorlar,arada iki sumsuk atsalar da :)

Taze Anne dedi ki...

Valla ne yalan soyleyim ev isleri yemek cocuk koca, ogrenci olmak ama sadece ogrenci daha kolaydi. bIR KAC AYSONRA bu gorevlerime birde ogrencilik eklenecek bakalim nasil isin icinden cikacagim. Sevgili goncamda hic yardimci olmuyor hatta su anda masanin uzerini gorsen korkarsin. Evimin kiziyken ben de senin ergenler gibiydim. Annem soylenir dururdu. Offf o eski gunler. Anneye nasilda nazimiz gecerdi. Evli barkli olunca hersey degisiyormus.