19 Ocak 2011 Çarşamba

blog yazmaya başlayalı daha bir sene olmadı         hemen olmadı tabii karar vermek         önceleri tesadüfen gördüğüm blogları okumakla başladı            baktım ;     günlük rutine girmiş       çekinerek de olsa yorum yazmaya başladım         sonra dedimki ;    kimse okumasa da deşearj olmak için yap       ve öyle oldu da





beynimdeki ve kalbimdeki uçuşan kelimelerim       burada dilleniyor, hayat buluyor         yola beraber başladığım arkadaşların bazısı bıraktı ,     bazısı da deli kız gibi aniden kayboldu      hergün halleştiğiniz insanı göremeyince     merak ediyorsunuz haliyle          diğer çok okunansa ,      küçük dünyasında    konu sıkıntısıyla eşi ve çocuğuna film çevirttiriyor       arada bir tehdit;     canım isterse bırakıp giderim diye     izleyiciler  lafazanlık ve içi boş duygular okuyorlar orada           aşırı özgüveni takip ettiriyor             insanlar kendinde olmayanı isterler zaten

yazar değilim,    editör de değilim         kimse burada değerlendirmiyor yanlışlarımı        herkes bir şekilde ifade etmeye çalışıyor kendisini              burada herkese yer var  ;     kendini bulmak için başkasını itelemek zorunda değilsin            değerli hissetmek için başkasının poh poh una ihtiyacın da yok       diğerinin üzüntüsü iyi hissettiriyorsa,   seni mutlu oluyorsan üzmekten din kardeşini         o zaman sende sorun var çok !

5 yorum:

İkiz Annesi dedi ki...

Canım öncelikle ilk yılın kutlu olsun.Ama kim üzdü seni böyle adıma konuşayım ne yazarım ne de editör okunduğumda tabiki de seviniyorum ama neyse.Umarım yanlış birşey söyleyipte ben kırmamışımdır gönlünü üzülürüm:(
Bu arada dün yazdığın postuna yorum bırakmıştım görünmüyor burada bir kere daha yazayım her ne kadar o diziyi seyretmesem de şarkı iyi geldi sağol.
Sevgiyle kal ve canını üzme...

*selinka** dedi ki...

sevgili nevalim biliyorsun bende blog işini cok seviyordum.cünki yalnızım ve 1 yılı geceli cok oldu hayatımın öyle büyük imtihanlarıyla karşı karşıyayımki daha öncede bu yollardan gectim.fakat artık genc degilim.>>>bunu fark ettim.ben insanları incitmeyi hiç sevmiyorum neden dersen fıtrat lafımı cekinmem ama kırmadan söylemeye calıştıgımı düşünüyorum bilmiyorum belkide kendimi kandırıyorum.bazı arkadaşlar gercekten cokkırıcı insanlar belki cok iyi niyetli onlarada birşey demiyorum fakat sinir sistemim bu ara kaldırmaz diye düşündügüm için yorumlara kapalı.10 gün sonra filan acacagım inş.ama gercekten dinlenmeye ihtiyacım var. ben verdigim sözlere hep sadıgımdır lakin kader ben kadar sadık degil öyleki imtihanlarım 1 cephede degil.hayırlısı ve saglıklı güzel günler dilegimle seni sevgiyle kucaklıyorum ve takip ediyorum bacım.Allah razı olsun bazen beni cok güldürüp işte bu nevalim diyorum.ben misafirlige gittigim her yerdede cevaba layık bulmayıp yazmayan cok insan tanıyorum.sen içinden geldigin gibi davran bacım.seni seviyor ve takip ediyorum sevgiyle mutlukal..

Bahar YORGUN dedi ki...

en güzeli canım işte bu "ben mutlu oluyorsam yazıyorum".. yorumlanmak tabiki güzel birşey ama önemli olan yazanın mutluluğu ;)

neval dedi ki...

İKİZ ANNESİ; biri değil de , yaptığım gözlem üzüyor maalesef.
basit filmlerden ,kolay hayattan kolay duygulara geçiş yapıyoruz .
haydiri hop şunu dedim şunu giydim kih kih lerle post geçiştirenler takip ediliyor ne acı.sığ insanlar bu kadar takip ediliyorsa toplumca sığ olmuşuz demektir;kısaca toplumsal kaygı,yoksa istemem ipini koparan gelsin.
iki gündür gezmekten açamadım pc yi yazılar otomatikteydi yorumlar da yayınlanmadı tabii. cici tesellin için teşekkürederim.

SELİNKA; selinkam birisi bişey demişti aklımda şöyle kalmış; birisine değerinden beş kuruş fazlasını verme ,yoksa kendini bişey sanır.
kıranı kırarım başım rahat ,bu da benim fıtrat
yadellerde dudaklarında bir gülücük oluşturabildiysem ne mutlu

BAHAR; ama bazen her zaman değil bir cevap bir ses istiyor insan yalnız olmadığını bilmek için.ya da duvara mı konuştum dememek için.

şirin butik dedi ki...

nevalim,bende 1 yıl düşündükten takip ettikten sonra açtım blogumu en başta ne yazacağımı bilemedim. etkinlik etkinlik nereye kadar kendi adıma konuşuyorum.sonra kendimi dinlediğimi farkettim.içimi döküyorum rahatlıyorum gibi birşey şimdilik izleyen çok az yorum yapan daha az en baş kaygılandım şimdi onuda bıraktım rahatım..HAYIRLI OLSUN CANIM