24 Ocak 2011 Pazartesi

döner dünya hep aynı hikayeyle

dimdik gezer yeni yürüyen bebe ;     kendine duyduğu güvenle,    sevgiyle açılan kollara doğru       kendini bildiğinde          annesinin babasının gözbebeğidir;   bir lafı iki ettirilmeyen          okuyup abla olduğunda yine güvenlidir;    hayatla kavgası yoktur           tek derdi ;      kendine takan hocasıdır ancak
daha doğrusu ;    evlenip barklanana kadar,    aile yoldaki taşları kaldırmıştır ,       arkasına yastığını vermiştir





evlilik zaten bilinçsizce kumar ;    ya batacaksın ya çıkacaksın          battığında yeğen,    iki seçeneğin var;  ya onu da çekeceksin batağa ,        ya da oradan       gül bahçesi yapmak için uğraşacaksın

eğer ruh eşine rastlayacak kadar şanslıysan;      bu sefer  sevdiceğin koruyup kollayacak seni hayat yolunda hep güller serecek önüne            evlilik minik pürüzlerle evcilik gibi olacak



ta   ki bebeler olana dek          işte gerçek evlilik ;      uykusuzluklar ,  gerilen sinirler,     ne dediği anlaşılamayan miniklerle başlıyor asıl       kendileri ne kadar minikse de,        hayat boyu sorumlulukları o denli ağır olacak          kaç çocuksa ;    o kadar gönüllü kölelik          say işte...

hiç aklımıza gelmeyen methiyelerle sevecek,    hiç duyulmamış azarlarla kızacağız onlara         büyüyüp dertleri ve istekleri arttıkça  ;   arttıkça yükümüz     kamburumuz çıkacak          evlenip gitseler de   elimiz hep üstlerinde,    dualarımızda onlar olacak;     torun desen ;   sevgi yumağı       canımın canı          öte yandan;  yeni sevimli kamburumuz

bu liste  ;     azrail can istemeye gelene dek  uzar durur    yani bu dünyada rahat huzur yok arkadaş




.

8 yorum:

BALLI LOKMAM dedi ki...

Ne güzel özetlemiş bir yaşam öyküsü. Hep bu meşgalelerle geçiyor değil mi?

SerpiL dedi ki...

ruh eşimi.nerde acaba.yakalasam geberticem beni bu adamın eline niye düşürdün diye:)
kumaaaaaaaaar

neval dedi ki...

BALLI LOKMAM ;aynen dediğin gibi.yolun sonunda arkamızı dönüp baktığımızda bir arpa boyu yol gitmiş olmayalım da !

neval dedi ki...

SERPİL, öyle deme kardeş ; bak bu kadar seneni beraber geçirmişsin iki tane aslan gibi evladın olmuş.elalemin iyisinden bize ne fayda ? bizim kötümüz ondan iyidir bize.

İkiz Annesi dedi ki...

Her vede yaşanan kadar yaşarız kavgalarımızı sanırım ruh eşim:)
Hayatımız bu kadar güzel özetlenebilirdi. Arada yaşadıklarımız asıl hayatımızı hayat yapan da hayattan bıktıranda.İnşallah azrail gelene kadar en güzel şekilde yaşayabiliriz günlerimizi..

neval dedi ki...

İKİZ ANNESİ, ne mutlu kardeşim ,hayat senin için ne kolay artık bunca zahmetin ortasında bile.

Deli Anne dedi ki...

"hiç aklımıza gelmeyen methiyelerle sevecek, hiç duyulmamış azarlarla kızacağız onlara " işte aradığım tarif.. eline, gönlüne sağlık Nevalim..

neval dedi ki...

DELİ ANNE; çocuğu olmayan birisinin aklına gelirmi hiç patlıcanım ,minik tırtılım diye bir bebeğe methiye düzmek ?